Ehunka pertsona Arrazakeria eta Xenofobiaren aurkako Martxan, «guztiontzako errolda sozial» baten alde

Arrazakeriaren eta Xenofobiaren aurkako XXIX. Martxa, martxoaren 22an, igandean. Argazkia: Itziar Iturri
  • Arrazakeria eta Xenofobiaren aurkako XXIX. Martxak Pasaia eta Donostia lotu ditu igande honetan, martxoaren 22an, Erroldarik gabe izaterik ez! lelopean.
  • Aurten ere, SOS Arrazakeria, Medicusmundi, Euskadiko GGKEen Koordinakundea eta beste hainbat erakundek antolatu dute mobilizazioa, martxoaren 21ean ospatzen den Arrazagatiko Diskriminazioa Ezabatzeko Nazioarteko Egunaren testuinguruan.
  • Ehunka lagunek erroldatzea «oinarrizko eskubidea eta beste eskubide askotarako sarrera-atea» dela aldarrikatu dute.
MANIFESTUA

Erroldarik gabe izaterik ez!

Giza eskubideen defentsarekin eta gizarteratzearekin konprometitutako erakunde gisa, erroldatzea ez dadin oztopo izan pertsona zaurgarrientzat; batez ere, bizitegi-bazterkeria egoeran dauden etorkinentzat. Aitzitik, errolda oinarrizko eskubideei atea irekitzen dien giltza bilakatzea eskatzen dugu, gure udalerrietan bizi diren pertsona guztientzat.

Iaz, EUDELek dokumentu bat egin zuen, «udaletan irizpide edo jarraibide komunak ezartzeko, egoera berezietan pertsonen erroldatzea errazteko».

Beraz, irizpide komun eta homogeneo horiek Euskadi osoan aplikatzea eskatzen dugu, bizitegi-bazterkeria jasaten dutenen erregistroa errazteko eta honako funtsezko ekintza hauek betetzeko:

1. Erroldatzea zuzenbide eta betebehar gisa bermatzea

Erroldatzea nahitaezko egintza da, bizilekua bakarrik egiaztatzen duen indarreko legeriaren arabera, eta, horregatik, udalek udalerrian bizi diren pertsona oro erroldatzeko betebeharra bete dezaten eskatzen dugu, haien administrazio-egoera erregularra den ala ez kontuan hartu gabe. Erroldak tokiko errealitate demografikoa islatu eta dimentsionatuko duen ispilua izan behar du, gure auzoen beharrei modu egokian erantzun ahal izateko.

2. «Gizarte-erroldaren» eta fikziozko helbidearen inplementazio eraginkorra

Irizpide komunak eta homogeneoak aplikatzea eskatzen dugu, kalteberatasun-egoeran edo bazterketa sozio-egoitzalean dauden pertsona guztiei erroldan erregistratzea errazteko. Horrek barne hartzen ditu:

  • Etxerik ez duten edo egoera txarreko etxebizitzetan (txabolak, karabanak, kobazuloak) bizi diren pertsonentzako etxebizitza faltsuetan erroldatzea, jakinarazpenik jaso ezin den lekuan.
  • Erroldan sartzea etxebizitza «seguruetan» dauden pertsonentzat, hala nola, barne-etxeko langileentzat edo erroldatzen saiatuz gero ostatua edo enplegua galtzeko beldur diren senideek hartutako pertsonentzat.

3. Identifikazio-dokumentazioaren malgutasuna

Indarrean dauden dokumenturik ez izateak ez du oztopo izan behar ikuspen administratiborako. Erroldatzea iraungitako dokumentazioarekin onartzea eskatzen dugu (berritzeko eskaera aurkezten bada) eta, pasaportea lortzea ezinezkoa den kasuetan, gizarte-zerbitzuen txostenak erabiltzea nortasuna eta bizilekua egiaztatzeko, eskaerek atzera egin ez dezaten.

4. «Bizileku eraginkorra» aitortzea

Eskatzaileak jabearen alokairu- edo baimen-kontraturik ez duenean, udalak bere gain hartu behar du ohiko bizilekua egiaztatzeko erantzukizuna, zuzenbidean onartutako beste bide batzuen bitartez, bere bizitegi-egoera ahula okertzen ez dela egiaztatzeko. Baliozko froga gisa proposatzen ditugu:

  • Udaltzaingoaren txostenak edo zerbitzuaren ikuskapenak.
  • Adingabeen eskolatze-ziurtagiriak, bizileku-froga pribilegiatu gisa.
  • Egoitzaren ezagutzari buruzko txostenak, Gizarte Zerbitzuek eginak.

5. Bereziki kalteberak diren kolektiboen babesa

Erroldatzeko protokolo espezifikoak eskatzen ditugu lehen eta bigarren mailako arretako gizarte-baliabideetan, baita ostatu kolektiboetan ere.

6. Gardentasuna eta irisgarritasuna

Udalek modu errazean eman behar dute erroldatzeko betekizun eta prozesuen berri. Administrazioaren opakutasuna bazterketa modu bat da.

Ondorioz, gaur egun inoiz baino beharrezkoagoa da ahotsa altxatzea eta benetako udal-errolda baten aldeko apustua egitea, erroldak saltzeko merkatu lotsagarriarekin amaituko duena eta inor ikusezina ez den gizarte bat bermatuko duena, erroldarik ezak pertsonak ikusezintasun administratibora kondenatzen baititu, eta horrek ondorio garrantzitsuak ditu bere bizitzan:

  • Osasuna: Osasun Txartel Indibiduala lortzea eta mediku bat izatea eragozten du.
  • Segurtasun juridikoa: Migrazioa erregularizatzeko eta ondorengo berritzeak egiteko beharrezkoa den errotze-proba blokeatzen du.
  • Gizarte-babesa: Adingabeen eskolatzea zailtzen du, eta Vitaleko Gutxieneko Diru-sarrera, Diru-sarrerak Bermatzeko Errenta edo jantoki-bekak eta gizarte-zerbitzu jakin batzuetarako sarbidea bezalako laguntzetatik kanpo uzten ditu.
  • Bizikidetza: Pertsonak auzokide gisa aintzat hartzea saihesten du, bizitza komunitarioan eta politikoan duten parte-hartzea oztopatuz.

Neurri horiek alderdi guztiek aho batez onartutako EUDELen dokumentuaren irizpideetan jasota daude, eta, horregatik, erabat onargarria da udal guztietan ezartzea.

Hori dela eta, adierazpen honekin bat egitera eta martxoaren 22an, igandea, Arrazakeriaren eta Xenofobiaren aurkako XXIX. Martxan parte hartzera gonbidatzen zaituztegu, Pasaiatik Donostiara.

Gizarte errolda baten alde, benetakoa eta denontzat!

Argazkiak: hainbat egile. / Itziar Iturri (X: @Itziar_Iturri) eta Joseba Parron (Irutxuloko Hitza)

ENTRADAS RELACIONADAS

Badator 24. Korrika!

Korrikaren 24. edizioan Euskadiko GGKEen Koordinakundearen kilometroan parte hartu nahi duzu? Aurten Bilbon izango da, martxoaren 29an, igande goizean.

Utzi erantzun bat